De gezichtslozen

In 2019 brengt Mona enkele weken door in Beiroet om daar te werken aan een nieuwe reportage. Op zoek naar beelden die haar sterken in haar roeping als kunstfotografe vindt ze onverwachts vriendschap bij Ruba, Juhaina en de Palestijnse Suhaila. Wanneer Suhaila Mona meeneemt naar de plek van haar geboorte – het vluchtelingenkamp waar haar moeder nog steeds woont – zal niets nog hetzelfde zijn. In de vriendschap die zich ontvouwt leert Mona anders te kijken naar de wereld en zichzelf, en naar dat wat de vier vrouwen bindt: het diepe verlangen om hun eigen leven te leiden.

Reviews:

‘Prachtig en indrukwekkend boek.’ (VPRO)

‘Een virtuoos geschreven boodschap van menselijkheid.’ (Otheo)

‘Een novelle die ons pijnlijk confronteert met de enggeestigheid van ons wereldbeeld’ (Knack)

‘Gescinska’s kracht zit in haar manier van schrijven, in het scheppen van een sfeer. Je voelt wat Mona voelt, je twijfelt wanneer Mona twijfelt, je bent onder de indruk wanneer Mona onder de indruk is.’ (De Standaard)

‘Als er dit jaar één boek verscheen met een boodschap die zo haaks staat op die van het trumpisme en het faberisme, dat het predicaat ‘tegengif voor de dominante politieke cultuur van deze tijd’ gerechtvaardigd is, dan is het ‘De gezichtslozen’.’ (De Volkskrant)