De verovering van de vrijheid (2011)

van luien mensen, de dingen die voorbij gaan

De verovering van de vrijheid is grotendeels een herwerking van mijn masterscriptie, al zijn de verschillen tussen beide enorm groot zijn. Het vraagstuk van de vrijheid houdt me al lang bezig, al sinds ik kind was en we van communistisch Polen naar België vluchtten: naar het vrije Westen. In De verovering van de vrijheid vertel ik het verhaal van die vlucht, de moeizame start van een nieuw leven in vrijheid, en probeer ik dat glibberige begrip vrijheid beter te vatten. Want hoewel waarschijnlijk iedereen een opvatting over vrijheid heeft en meent te weten wat het is, is vrijheid een heel complex fenomeen. Waarom is vrijheid tegelijk lust en last? Waarom is het vaak een valse belofte? Waarom gebruiken én misbruiken politici de term zo vaak? En waarom draait vrijheid niet louter om wat je mag doen, maar ook om wat je kan doen? Op deze en andere vragen probeer ik in De verovering van de vrijheid een persoonlijk en filosofisch onderbouwd antwoord te geven.

  • Bekroond met de tweejaarlijkse prijs van deMens.nu voor het beste non-fictieboek van 2011-2012.
  • Genomineerd voor de Socrates Wisselbeker 2012.
  • Genomineerd voor het Liberales Boek 2012.

 

Over De verovering van de vrijheid

De Morgen: ‘Gescinska valt op door haar grote eruditie, intelligentie en gedrevenheid.’

Het Nieuwsblad: ‘Gescinska maakt een filosofische materie toegankelijk zonder toe te geven aan populistische verkoopstechnieken. De verovering van de vrijheid is een filosofisch werk dat op een wetenschappelijke manier tot stand is gekomen, maar tegelijk toegankelijk is.’

Metro: ‘Een oprecht en zeer leesbaar pleidooi voor mensen om het goede te doen en niet weg te zinken in een moreel relativisme.’

Sophia Magazine: ‘Een prikkelend boek over de verschillende betekenissen van vrijheid en de verovering ervan, over zingeving en het goede leven. Eén van de meest waardevolle boeken die ik ooit las.’

Erwin Mortier: ‘Iedereen zou De verovering van de vrijheid gelezen moeten hebben.’